Deze reis is voor ons een eerste kennismaking met de Luchthaven van Charleroi.
Het verhaal van deze luchthaven begint in 1919 in Gosselies, bij de inhuldiging door Koning Albert I van de eerste Belgische vliegschool.
Op 1991 wordt Brussels South Charleroi Airport (BSCA) boven de doopvont gehouden. De oprichting van deze naamloze vennootschap past in het kader van de overdracht van de bevoegdheden voor het beheer en de exploitatie van de regionale luchthavens van de staat aan de gewesten.
Vanaf 26 april 2001 wordt Brussels South Charleroi Airport de eerste Ryanair-hub op het vasteland.
Bron : https://www.brussels-charleroi-airport.com

We landen in Chania, een stadje dat we de laatste dag van onze reis wat beter zullen leren kennen.
Bij onze aankomst worden we doorgereden naar het mooie dorp Sougia.
Sougia was in de oudheid bekend als Syia, en was één van de havens van de stad Elyros.
Syia bloeide in de Romeinse periode en in de eerste christelijke jaren. In het oostelijke deel van de vallei zijn ruïnes terug te vinden van Romeinse huizen, en overblijfselen van een aquaduct.
Na de vroege Byzantijnse periode is er weinig gekend over Sougia. Het was waarschijnlijk niet meer dan een visserijregeling voor de dorpen omhoog in de heuvels (Livadas, Koustogerako en Moni).
bron : https://sougia.info/
We zijn zondag 2 juni ; het is hoog tijd om onze gids Ludwig D'Haese voor te stellen. Ieder van de 11 wandelaars kent Ludwig als gids van een eerdere wandeling bij het Zuiderhuis.
Hij weet dus welk vlees hij in de kuip heeft (en vice versa... ). Hij overschouwt zijn troepen.
Tijd ook voor onze eerste wandeling : een luswandeling in Lissos
De zon blijft ons de hele week goedgezind ; de kuiten zijn ingesmeerd ; klaar voor de eerste wandeling ! We vertrekken vanuit Sougia,...
... en komen na een kleine klim aan de vroegere Byzantijnse kerk van Sougia.
Zoals meestal het geval is bij de kerken die we passeren, weet Ludwig een sleutel te voorschijn te halen,
Zodat we even binnenin kunnen gaan kijken
Let op de harpoen achter de rug van Ludwig - gelukkig houden Jan, Fernand en Luc een oogje in het zeil...
Ludwig vertelt ons een verhaaltje...
Terwijl de fotograaf het prachtige uitzicht bewondert
De Phlomis Fruticosa (van de lipbloemige familie) : algemeen voorkomend in het mediterraan gebied
Met dank aan Jan !
Het is tijd...
om onze tocht te vervolgen
Opgelet voor de stenen !
Jan leerde ons dat dit de Petromarula Pinnata is.
De omgeving is een bloemenparadijs, waarbij vooral de roze oleander heel talrijk, en met een uitbundige bloei, aanwezig is.
Reusachtig groot worden de struiken - Marijke lijkt er een kaboutertje naast
Door heel de streek vinden we prachtige kapelletjes, meestal in handwerk, die een herinnering aan een diep verdriet meedragen.
Onze eerste wandeling eindigt in de haven van Sougia. De boot van  Yiannis zal ons de komende dagen naar onze tochten brengen, of was het nu afhalen (is niet altijd zo duidelijk...) ?
Prachtige vissersboot
Zicht op het strand van Sougia vanaf de vissershaven
Mooi versierde herdenking van een dierbare overledene
Jongens, en oorlogje spelen...
Tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog hebben Kretenzers voor Griekenland gevochten. In mei 1941 landden Duitse parachutisten in het westen van Kreta in een poging het eiland over te nemen. Na een zware strijd tussen Australiërs, Nieuw-Zeelanders en Grieken enerzijds en Duitsers anderzijds, viel Kreta uiteindelijk in handen van de Duitsers. Het was de eerste grootschalige luchtlandingsoperatie uit de geschiedenis die zo kostbaar was dat de Duitsers nooit meer een belangrijke luchtlandingsaanval zouden uitvoeren.
Bron : Wikipedia
Ludwig wist het hart te veroveren van Ririka, een prachtige oude dame.
Deuren gingen plots open...
Ludwig breide er nog een strandwandeling aan...
... met - onder meer - zicht op de keien en grotten
We brengen nog een bezoek aan de 'nieuwe kerk' (Basiliek A) van Sougia, kerk van de heilige Moeder
De Klokkenluider van Sougia
Ontbijt en avondmaal hebben we de hele week in de tuin van Restaurant Rebetiko, in de hoofdstraat van Sougia. We werden er heerlijk verwend !
Maandagochtend gekuierd langs het strand van Sougia
wolkenspel bij het opkomen van de zon
in de verte een eenzame strandjutter ?
cactusbloem
Sougia, waar poezen een luilekker leventje hebben
In El Greco, hadden de meesten van ons een kamer ;
's ochtends, voor de start van de wandeling, werd er samengekomen onder de moerbeiboom
Maandag 3 juni : dagwandeling van Lissos naar Paleochora
Zalig vertoeven op de boot van Kapitein Yiannis,...
die ons naar ons startpunt van de wandeling brengt : de oude stad Lissos
Ludwig maakt ons opmerkzaam...
op de holen die in de rotsen nog zichtbaar zijn.
Track van de wandeling
Kort na de start van de wandeling...
 komen we aan de archeologische site van het antieke Lissos.
Opnieuw komen we aan een oude kapel, met bijhorende bel,...
en opnieuw kunnen we eens binnen kijken
Ilse zag dat het goed was,
Deze mooie composiet, is de Wilde Chicorei (Cichoreum Intybus) ; een gelijkaardige aan deze verwilderde vorm is in ons land ook naast akkers te zien. (Merci Jan !)
In de oudheid, was Lissos bekend om zijn beroemde tempel van Asklepios (Aesculapium), waarnaar mensen uit heel Kreta naartoe kwamen om te genezen door de lokale wateren.
De tempel werd vernietigd in een grote aardbeving, maar de mozaïekvloer beeltenis van dieren en geometrische patronen is bewaard gebleven.
De opgravingen bij Lissos zijn nog niet voltooid en nog meer schatten zijn hier zeker verborgen, omdat de stad floreerde van de hellenistische tot de eerste Byzantijnse periode, met een eigen theater en kuurbaden. Tijdens de eerste Byzantijnse periode was Lissos zelfs een bisschopszetel, dus het was natuurlijk een bloeiende stad.
Bron : https://sougia.info/walk-lissos.htm
Beperkte groepsfoto - mijmeren over hoe het vroeger zou zijn geweest...
Kapers op de kust ?
Tijd om onze wandeling verder te zetten
Even de tijd nemen om rond te zien - let tevens op de geel-zwarte streep die het E4-pad aanduidt.
De Europese wandelroute E4 loopt van Spanje naar het Griekse deel van het eiland Cyprus.
De E4 is opgebouwd uit diverse langeafstandsroutes op nationaal en regionaal niveau. De route is voor een deel in aanleg. Het routedeel door Roemenië en een deel van Bulgarije is nog in ontwikkeling.
Als de E4 voltooid is, dan voert deze vanaf Gibraltar door de landen Spanje, Frankrijk, Zwitserland, Duitsland, Oostenrijk, Hongarije, Roemenië, Bulgarije en Griekenland (inclusief Kreta) en Cyprus.
De E4 komt niet door Nederland en België. Het dichtst in de buurt is de route door Zwitserland, waar de route in de buurt van Genève kruist met de populaire wandelroute E2, die wel door België en Nederland loopt.
De Europese wandelroutes worden uitgezet en beheerd door de Europese Wandelvereniging, waar vanuit Nederland de Stichting Lange Afstand Wandelpaden is vertegenwoordigd.
Bron : Wikipedia
Deze minuscule bloemetjes, zijn amper te zien tussen stenen en struiken ;
Jan liet me weten dat het hier vermoedelijk gaat om 'Lithodora Hispidula', familie Boraginacease of Ruwbladigen (leuk om zo'n kenner mee te hebben op wandeling !)
Het is genieten van de fantastisch
mooie zichten,
 lopen langs de bergwand met daarnaast de zee
 geeft toch wel een extra dimensie !
 De veters dichtknopen is hier wel belangrijk
Daar zien we Paleochora liggen !
 Nog even een korte pauze inlassen
en nog even verder stappen !
Ja Luc, het loont de moeite om even achterom te kijken...
 De afdaling
is ingezet
 We zijn beneden,
en verlaten de E4
Paleochora is een groot dorp aan de zuidwestkust van Kreta . Volgens historische bronnen, zou het op de plek liggen waar vroeger de Dorische stad Kalamidi lag. Hoewel het maar 72 kilometer van Chania stad ligt, is er maar liefst anderhalf uur nodig om met de auto hiernaartoe te komen.
Het dorp ligt gedeeltelijk op een soort schiereiland en aan beide kanten van het schiereiland zijn er stranden. Het mooiste strand ligt aan de westelijke kant, dat is het grote zandstrand dat goed georganiseerd is en waar veel ligbedden en parasols zijn.
Naast het strand bevinden zich allerlei leuke terrasjes en ook een aantal hotels en appartementen. Aan de andere kant van het schiereiland ligt de haven en het kiezelstrand. Ook dit strand is goed en heeft helder zeewater.
Bron : https://www.grieksegids.be/kreta/paleochora.php
Na een deugddoende verfrissing, zijn we blij terug bij Yiannis op de boot te kunnen.
 Nog een laatste blik op Paleochora
Onderweg laat Yiannis ons nog een grot zien
Even later zien we de haven van Sougia liggen,
en 'ons' kustdorpje Sougia
Dinsdagochtend 4 juni nog enkele foto's genomen van onze directe omgeving,
en van het zachte ochtendlicht langs de kust
Ludwig loopt te ijsberen (strookt eigenlijk niet met de zomerse temperaturen) aan de kleine haven
 Kapitein Yiannis is blij verrast met het schilderijtje van zijn boot - eigenhandig geschilderd door Ludwig- als blijk van waardering voor het mooie werk en dito karakter van de Kapitein
Nog een close-up, mét de boot in beeld
 Hier zijn we aangekomen aan Kaap Triniti. Yiannias laat zijn boot zo dicht als mogelijk aanmeren aan de grote stenen ; Fernand en Luc staan paraat om ons veilig te laten uitstappen
Yiannias wordt heel nadrukkelijk uitgewuifd -
een grote merci voor de geleverde service !
Indrukwekkende rots die boven het water uitsteekt
 De 2 geitenboeren die hier wonen, lijken niet thuis te zijn. We zien wel de geitenvellen die ze te drogen hebben gehangen.
met Fred aan zee...
De track van de wandeling van vandaag : van de Trpitikloof langs de kust naar Sougia ; een groot gedeelte van de wandeling loopt langs de E4
In het begin van de wandeling, wijken we even van de route af, en bezoeken we de ruïnes van een Venitiaans fort.
De Tripitikloof loopt door het gebergte Lefko Ori en mondt uit in de Libische Zee, tussen de dorpen Sougia en Agia Roumeli. De ingang ligt net als de veel populairdere Samariakloof op de Omaloshoogvlakte.
Voor Elisabeth, als herinnering aan Sougia
De bedevaartskapel Profitis Llias
De Tripitikloof is net als de Samariakloof ongeveer vijftien kilometer lang. Er ligt geen pad of weg door de kloof, waardoor deze zeer moeilijk begaanbaar is.
Het wordt dan ook zelfs voor geoefende lopers afgeraden om zonder een gids de Tripitikloof te betreden.
We dalen af naar de kust, en komen aan de Tweeschepige kapel Agios Antonios
De site ligt er verlaten bij, en het is fijn er rond te kuieren.
In het lavaplateau zijn er gaten ; bij vloed worden deze gevuld, bij eb verdampt het water, en enkel het zout rest
We nemen er onze middagpauze,
Ludwig vertelt een verhaaltje...
 Einde van onze wandeling : het ons gekende dorp Sougia, van bovenaf gezien
Woensdag 5 juni : Samariakloof
De Lefka Ori, wat letterlijk De Witte Bergen betekent, worden ook wel de Madares genoemd. Het gebergte op Kreta, heeft meer dan 50 toppen boven de 2000 meter, waarvan de hoogste top de Pachnes (2454 m) is. De Lefka Ori vormt de ruggengraat van het Chania District. Qua oppervlakte is het het grootste gebergte van Kreta, maar wat betreft hoogte moet het net iets onder doen voor de top Psiloritis van het Ida gebergte.
Lefka Ori heeft heel veel hoge toppen (meer dan 30 bergtoppen) boven de 2000 meter. De hoogste top is Pachnes (2452 m.) en is maar enkele meters lager dan Psiloritis. De bergketen spant zich uit van west naar oost en stopt dicht bij het district Rethymnon, intussen vele plateaus als bijvoorbeeld Omalos (hoogte 1080 meter) en Askifou (hoogte 730 m) vormend.
In 1962 is het gebied van de Samariakloof uitgeroepen tot nationaal park omdat er bijzondere planten groeien en zeldzame dieren leven, zoals de bedreigde Kri-kri-geit. In de kloof ligt het dorpje Samaria, dat sinds 1965 niet meer wordt bewoond. Tussen de huisjes en ruïnes wandelen de Kri-Kri's ook vandaag de dag soms nog rond.
 Track van de wandeling
De tocht door de kloof begint in Xyloskalo. Hier dient te worden afgedaald langs een houten trap. Deze is vooral aan het begin vrij steil. Tijdens de eerste twee kilometers van de tocht, wordt ongeveer 700 meter afgedaald. Na dit steile stuk, wordt de kapel van Agios Nikolaos bereikt. Vanaf daar is de route wat minder steil.
De kloof is ontstaan doordat een riviertje zich tussen de Psiristra-berg (1766 m.) en de Volakias-berg (2115 m.) door de eeuwen heen een weg door de rotsen heeft geslepen. Hierdoor is de ongeveer zestien kilometer lange kloof ontstaan.
We hadden niet het geluk een Kri-kri-geit te zien, maar moesten ons tevreden stellen met dit tamme geitje
Na ongeveer zes kilometer wordt het dorpje Samaria bereikt. De bewoners hebben het dorpje in 1962 verplicht moeten verlaten op het moment dat de kloof een nationaal park werd. Het dorpje wordt dus niet meer bewoond.
Na Samaria wordt de kerk van de heilige Maria van Egypte (Osia Marias) gepasseerd. Via een verbastering van de naam van deze heilige, is de naam Samaria ontstaan, waar de kloof en het dorpje naar zijn vernoemd.
Na het plaatsje Samaria vervolgt de route zich door de bedding van de rivier. De wandeling gaat over allerlei rotsen en de rivier moet (wanneer deze niet is drooggevallen) een aantal malen overgestoken worden.
Men zegt vaak dat de Samariakloof de langste van Europa is. Dit is echter niet correct. De Franse 'Gorges du Verdon' zijn met hun 21 kilometer net een stukje langer.
In de zomermaanden (afhankelijk van de gesteldheid van het weer) is de kloof open. Als men door de daadwerkelijke kloof wandelt, loopt men in feite op de plaats waar in de wintermaanden de (naamloze) rivier stroomt. In de winter is de kloof dan ook onbegaanbaar en dus gesloten.
De rotsformaties aan de zijkanten van de kloof worden hier steeds spectaculairder. Ze komen ook steeds dichter bij elkaar.
Op sommige plaatsen zijn de wanden 500 meter hoog, terwijl op het smalste punt de wanden slechts vier meter uit elkaar liggen.
Het smalste punt wordt ook wel de IJzeren Poort genoemd (in het Grieks 'Sideroportes').
Na dit spectaculairste stuk wordt het dorpje oud Agia Roumeli bereikt.
De kloof is geopend vanaf mei tot half oktober. Dit is enigszins afhankelijk van de hoeveelheid water die er in de kloof staat.
Bij zware regenval is de kloof gesloten. Dit in verband met de kans op vallend gesteente.
6 juni :  De pittoreske kloof Agia Irini
In het eerste deel van onze tocht, worden we overweldigd door de aanwezigheid van de Drakenwortel
 Raar maar waar : bij onze thuiskomst zagen we de Drakenwortel in volle glorie staan bij onze schoonmoeder ; zij noemt deze de 'Kongoplant' ; de geur van rotte vis was duidelijk aanwezig !
De plant was jaren niet meer te zien, en stond er plots terug
Vooraleer de kloof te bewandelen, neemt Ludwig ons mee naar een mooi stukje van de E4, die loop op voormalige Romeinse paden ; het is de weg die loopt van Omalos naar Lissos ; DUS : een weg die ouder is dan 2000j !
De kloof van Agia Irini loopt van het bergdorpje Agia Irina naar de kustplaats Sougia. Het bewandelbare gedeelte van de kloof is minder lang als bij zijn grotere broer, de Samariakloof, namelijk ongeveer 9 kilometer. Deze kloof is dan ook net iets minder uitdagend maar zeker zo mooi.
Hallo Elisabeth : nog een fotoke voor het thuisfront !
 ... en ook voor het thuisfront van Nicole en Co !
... en Ludwig, welke verhaaltjes verzamel jij ondertussen voor jouw thuisfront ?
Na die korte eerste kennismaking met de omgeving, nog even genieten van een drankje in dit leuk cafeetje
Nu zijn we echt van start voor de ontdekking van de Kloof Agia Irini ;
hieronder een irrigatiekanaal
Deze boom laat zijn tanden zien ; Geert geeft nog vlug het adres door van onze tandarts !
Het is leuk stijgen...,
... om daarna aan de afdaling te beginnen
 Het pad is goed onderhouden ; de houten leuning geeft enige houvast
Nee Fred, deze keer ben je niet als eerste beneden, we zijn pas begonnen !
daar heb je weer de prachtige oleanderbloem ; veel heeft de plant niet nodig, hier lijkt ze wel uit het niets te komen !
Het is leuk afdalen in deze kloof,...
We lijken er met onze groep vrijwel alleen te zijn,
en je mag/moet er echt klauteren tussen de grotere stenen door
Grillig gevormde bomen : de takken zoeken heel sterk het licht op
Ebenus cretica
Verder afdalen, langs een goed onderhouden pad
Zicht op deze pittoreske kloof
Met dank aan Jan : dit stekelige maar mooie plantje is de Acanthus Spinosus,
Hier komen de handschoenen toch nog van pas
Even aftasten,
 ... en dapper verder gaan
Jan is duidelijk in zijn nopjes op dit parcours
Bij onze terugkeer, komen we aan dit grote monument,...
... herinnering aan het oorlogsgeweld van WO-II en de deportaties naar het concentratiekamp van Mauthausen in Oostenrijk
Vrijdag 7 juni : in de verte zien we het eiland Gavdos liggen :
Gavdos ligt ongeveer 36 km ten zuiden van Kreta. Het is het zuidelijkste punt van Europa en ligt in de Libische Zee. Het eiland is sedert 2011 een Griekse gemeente in de bestuurlijke regio Kreta.
Het eiland telt 150 inwoners is 9 kilometer lang en 4,5 km breed. Het heeft geen zoetwaterbronnen, en maakt voor drinkwater gebruik van in cisternen opgevangen regenwater. Het hoogste punt op Gavdos is 345 meter boven zeeniveau.
Heel in de verte,...
zien we Kapitein Yiannis met zijn boot naderen
 Vandaag zijn we de wandeling gestart in Sougia, ons doel is de Polifimosgrot, in de nabijheid van Koustogerako.
We stijgen vrij vlug
Het eerste stuk van de wandeling loopt opnieuw langs de E4, om daarna over te gaan naar een blauw-witte Kretenzische wandelweg.
Zoals het de hele week het geval was, is het opnieuw heel warm ; ieder van ons heeft ondertussen begrepen dat veel drinken, en een hoedje opzetten, heel belangrijk zijn om de warmte te trotseren
 Herdenkingskruis voor een inwoner van Sougia die hier door de Duitsers werd doodgeschoten
Het is de beurt aan Fred om een verhaaltje te vertellen.
In de Polifimosgrot : hoofdlamp meegebracht, dus wordt gebruikt !
Polifimos is de grot van de eenogige cycloop
En, wat had je verwacht,
Jawel, Ludwig weet ons te verrassen met een verhaaltje !
 We zijn aan het hoogste punt van onze wandeling gekomen
Bij het naderen van het dorp Koustogerako, komen we deze bijenkorven tegen
Bij het verlaten van Koustogerako, zien we dit levensgrote beeld van een leger-aanvoerder, vereeuwigd voor zijn moedig gedrag
Ook dit mooie mini-kapelletje verwijst naar een herdenking aan een oorlogsslachtoffer
We komen opnieuw aan een plaatselijke kerk met mooie klok - Fred is opnieuw de klokkenluider
grafzerk op dit relatief kleine kerkhof
Zondag 8 juni : rit naar en bezoek aan Chania ; terugkeer naar België
 In Sougia stoppen we nog even aan een vernielde brug met vier bogen die de rivier overspande :
Op 22/02/2019 werd de 112 jarige brug geheel vernield door de kracht van het water.  Momenteel heeft men een weg (twee weken geleden lag er nog geen asfalt) aangelegd door de rivierbedding en heeft men het weinige water dat er nu nog stroomt omgeleid via buizen onder het wegdek. 
Tegen de winter zal het leger een voorlopige ijzeren brug bouwen in de onmiddellijk omgeving. 
Na de instorting van de burg is Sougia 10 dagen afgesloten geweest van de rest van de wereld
Chania is één van de meest pittoreske en gezellige plekken van Kreta. Het is de tweede stad qua inwonersaantal op Kreta en ligt in het noordwesten van het eiland. Er wonen iets meer dan 100.000 mensen. Wanneer je in de oude stad komt dan proef je de bijzondere sfeer. De invloeden van allerlei culturen zijn zeer duidelijk zichtbaar.
Chania is als het ware een smeltkroes van beschavingen.
Duizenden toeristen bezoeken de stad dagelijks. Het zijn vaak dagjesmensen die uit de toeristische kustplaatsen rond de stad komen zoals uit Agia Marina, Platanias en Georgioupolis
Varende winkel met natuursponzen ; de herkomst en authenticiteit zouden niet echt meer kunnen gegarandeerd...
Aan de ingang van de havens staat aan één kant het fort Firka (dateert van 1629), en aan de andere kant de beroemde vuurtoren van Chania. uit 1629
Zicht op de 'nieuwe' stad Chania
In het heldere water kan je de visjes observeren
Opgravingen in het oude stadsgedeelte
De Mitropolis kathedraal ligt aan een plein in de drukke Halidon Street (een winkelstraat in het centrum van Chania).  Dit is de belangrijkste straat van het centrum, die rechtstreeks naar de haven loopt.  De Mitropolis kerk is de zetel van de aartsbisschop.  Deze kerk stamt uit het einde van de 19e eeuw en hij is gebouwd door een moslim die de Heilige Maagd Maria op deze wijze wilde bedanken voor het genezen van zijn zoon.
De Luchthaven van Chania, "Ioannis Daskalogiannis", is de 2e drukste luchthaven van Kreta.
De naam verwijst naar Ioannis Daskalogiannis, een Kretenzische rebel die in de 18 eeuw ten strijde trok tegen de Ottomanen.
 Sorry, heb maar een - gedeeltelijke - groepsfoto,
maar graag wil ik bij deze laatste foto een dikke merci zeggen aan Ludwig, voor de fantastische week die we in Sougia mochten beleven ;
bedankt ook aan Elisabeth, Fernand, Fred, Hilde, Ilse, Jan, Luc, Marijke en Nicole, voor de fijne tijd die we samen meemaakten, hopelijk zien we elkaar nog eens terug (in binnen- of buitenland) !!!
Back to Top